اری به خودت قسم خسته دلی اینجا نشسته پای سفره ی دل

در دل هیچ احساسی نیست جز حسی

اری حسی در درون که فریاد میزند و خسته دلی که خواهان شنیدن است

و من ان خسته دل و میشنوم فریادی > امیدی هست چه باک است وقتی خدایی هست

اری چه باک است وقتی پناهی استوار

وقتی بخششی همیشگی

وقتی توبه پذیری...

وقتی فریادرسی... وقتی...

وقتی خدایی هست باکی نیست از ادمیان از نامردمان از نا رفیقان و از دشمنان

و اینک قسم به همه ی وقتی هایت به بی باکییه با تو بودن

اری به همان قسم می پرستمت چه با دوزخ و چه ...